Yürür gidersin ucuz kömür ve parfüm kokan kuytularda bir süredir her gece.
Bir kemaniden hüzün alır, ağlamaktan acıkınca da üstüne bir kokoreç sardırırsın.
Belki aldiğım trençkotunun yakasını kaldırır, beni unutmak için bir kenar dilberi ayartırsın.
Burnun sızlar, dumandan mi hasretimden mi.
Bilirsin ama itiraf edemezsin.
Şafak sökünce kendini anason kokan sokaklara terkeder,
Biçare kafan düşer önüne.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta