Seni sevmeğe mahkûm edildim bilemezsin;
Bir ecele, birde müebbete...
Ben iki kaşı iki göz üstünde,
Hayat boyu iz sürdüm de geldim
İzin üstünde...
Ve uzanıp da şöyle sıcacık,
Yumuşacık dizin üstünde;
Geçmişi unutmak,
Gözyaşımı kurutmak,
Yalnızlığımı uyutmak istiyorum şimdi.
Ve açıp da gözlerimi hayata,
Utanırken seni görmek...
Kısılırken boğuk sesini,
Bir solukta nefesini,
Mahcup elini,
Kiraz dudağını,
Bal yanağını,
Terini, göz yağını,
Bir çırpıda içmek istiyorum şimdi.
Ben seni sevmeğe mahkûm edildim, bilemezsin;
Bir ecele, bir de müebbete...
10.02.1992
Gökmen Çebitürk
Kayıt Tarihi : 7.10.2009 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!