Bir Damla Şiiri - Halil Kumcu

Ölüm bir solukluk mesafede,
Bir çentik daha attım bugün de.
Kuru dallar gibi yok olmanın eşiğindeyim,
Bir bir söner ardımda günler, hiç hükmünde.

Sol yanımda koca koca yaralar...
Her yara, mazideki bir hakikat.
Kör bir kurşun vurur ansızın,
Soluğumu keser, feryat üstüne feryat!

O an, derinlerden bir gök gürültüsü gelir,
Yüreğimi kavurur kapkara bir girdapla.
Sarp dağlarıma akşam çöker,
Kesik kesik gözlerimden düşer bir damla.

Gün batarken ağlamaya başlarım usulca,
Yıldızların hüznüyle, gözlerinle söyleşirim.
Bir yol bulur, dile gelir, içimi kanatırsın...
Ne kadar derine gömersem gömeyim.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Ölüm uzak bir ihtimal değil; her nefeste biraz daha yaklaşan soğuk bir gölgedir.
•Bastırdığın acı, gece olunca adını bağırır.
•Gömdüğünü sandığın şey, en çok oradan filiz verir.
•İnsan en çok kendi kalbinde sürgündür.
•Feryat bazen duyulmak için değil, hayatta kalmak içindir.

20 Haziran 2019 / Perşembe / Ankara