Duygularım bir zarfa sığsaydı eğer,
Geceyi adamazdım adına,
Yoksa mektup ayrılığın aracısı mıydı?
Yaşadığım aşkı aradığıma çevirebilseydim,
İliklerime kadar üşüyebilseydim beklemek yerine, keşke!
Keşke yok artık, bir daha ki sefere.
Tutsak aşklarda ne buldum ki ben?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta