Kislara ferman okuyan cam agaci gibi
Direndim buzlara, ruzgarlara kozalaksiz..
HOSCA KAL denilmeyen daglarin taci gibi
Bir CINAR gibi ciceksiz.. yapraksiz..
Direndim; koklerimden guc almaya calistim
Dallarimin feryadina aldirmadim, sallandim..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta