Bir Çağ Yangını Şiiri - Mesut Tütüncüler

Bir çağ yangınını bakıyoruz.

Ahir zamanın içinde
Bir devrin alev alev yandığını şahit olduğumuz bir yangını...
Gözü kararmış ihtiras,
Sevgilerin, kardeşliklerin elleri bağlı olduğu halde
İpini çekip her birini bu diyardan sürüyorken

Bir çağ yangınını bakıyoruz.

Duvarları çelik zırhlı
Parmaklıkları hasretle boyalı,
Havası vuslat kokulu tutukevinde
Sarayın lanetlenmiş nöbetçisi
kim bilir kaçıncı nöbetini tutuyordu;
Emir komuta zincirinin en tepesindeki Tepegöz emrini çoktan verdi:
"Darbeci yap darbeni;
Bozguncu aç savaşını!"
Darbenin, savaşın ortasında
Susulan kan,
Akan kan,
Kan(ayan/beyan)
Dilsiz, âmâ, sağır bir ümmet
Yavaş, yavaş can çekişiyorken

Bir çağ yangınını bakıyoruz.

Yüz karınca hükümranlığına
Yüz karıncayiyen taksim edilmiş;
Doksan dokuzu sindirilmiş, biri kalmış.
Direniyor,
Direniyor makus talihi yenmek için.
Heyhat!

Bir çağ yangınını bakıyoruz.

’Medeniyet Beşiği’nin içinde ateşten bir yatak;
Üzerinde cümle alem ninnilerle uyutulmuş.
Uyutulan yandığından
Uyanıksa esenliğinden bihaber bırakılırken

Bugün yine bir çağ yangınını bakıyoruz.

21.11.2023