yokluğunun sızısı güneş gibi parlıyor
yürümekten bıktığım yollara inat
varlığımı aşkın seline veriyorum
dilimizde, aşk adında bir buruk tad
yokluğunun sızısı güneş gibi parlıyor
yetseydi aşmaya gücüm dağları
yetmezdi açmaya yürek zindanlarını
ferhatın gürzünü çaldığın ruhum
silemez artık gözyaşlarını
yetseydi aşmaya gücüm dağları
sele verdiğim yanlara inat
yokluğunun sızısı güneş gibi parlıyor
varlığımı aşkın eline veriyorum
dilimizde çay tadında bir buruk ad
özledim dahi diyemiyorum
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 17:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hiç yayınlanmamış şiir seçkimin "Sorgu" kısmında yer alan bu şiir muhtemelen 2002 sonrası yoğun aşk acısı çektiğim dönemlerde yazılmış. Özel bir not düşmemişim.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!