Bir Bakışın Hikayesi Şiiri - Şakir Yetişen

Yol, bu günde tenhaydı
Kaldırımın kuytu köşesinde
Bir kaç karton kutu düzlenmiş
Üst üste duruyordu
Belki de bir sahibi vardı

Üstü başı kir içindeydi
Yalnızdı, hiç konuşmazdı
Pek çok şeyin bambaşka olmasını ister miydi?
Belki de bu halinden rahatsız değildi
Kim bilir...

Şehir uyuyordu
Yürüyordu sessiz kaldırımlarda.
Tüm vücudu santim santim sızlıyordu
Senin yokluğundan.

Yüreğindeki perde simsiyahtı
Sana olan çaresizliğinden.
Yağmur damlalarıyla göz yaşları birbirine karışıyordu
Sana kavuşma umudunun olmayışından

Yine de farklı bir duruşu vardı
Belki de sevdiğinin bir bakışında
Bir ömür yaşanacak, aşkı tatmıştı o
Kim bilir...

Hafifçe kartonların üzerine uzandı
Geceyi yaralarının üzerine çekti
Şimdi yeni bir sabahın olmasına
Güneşin doğmasına hazırdı.

HAN 17.07.2026/00:13