Affetmek;
Kırgınlığın, küskünlüğün,
Acının, yaralanmanın,
Ve belki de birazcık kızgınlığın
Karanlık dehlizlerinde kaybolmaktansa
Özgürlüğün sabahıyla kucaklaşmaktır.
Affetmek;
Yaranın kabuk bağlamasına,
İzin verir.
Ama yine de izi kalır.
Geçmişte yaşarsan
Suskunlaşırsın.
Bu sessizlik seni eksiltir,
Yok eder.
Yine de sen
Özgürlüğün sabahıyla kucaklaş.
HAN 13.03.2026/00:52
Şakir YetişenKayıt Tarihi : 28.03.2026 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Affet, çünkü tüm mavilikler senin.
TÜM YORUMLAR (2)