Bir Babanın Ardından Şiiri - Dr Yusuf Polat

Hani gündüzler zamanla uzayacak
Gün dönümü
Karanlığı düne gömecekti
Kır çiçekleri
Zamansız açacaktı bu bahar
Cemreler adres sormadan
Hava, su
Ve de toprağa düşecekti bu bahar

Mart ilk günden karardı bu sene
En büyük elvedayı
Yaşattı yalnız kalan ömrüme
Ruhumda baba hasretinden kalma
Soğuk bir hava
Kar yağdırır saçlarıma inceden ince

Zihnimde bin bir dağınık düşünce
Dilimden
Dökülmez tek kelime tek hece
Batar güneş kapanır perde
Dünyalık servetin hükmü yok bugün
Gözlerimde özlemin
Yüzümde sensizliğin yaşattığı hüzün
İlkbaharın ilk gününde
Kaldı son nefeste gülen yüzün

Yorgun
Gönlümün efendisi yolun sonunda
Kazasız belasız
Mezara girme telaşında
Duyguları
Taş kesilmiş sanki musalla taşında
Kimi otuz, kimi yetmiş yaşında
Kimi daha henüz yolun başında
Hepsi de
Aynı mezar için yola çıkma yarışında
Dünyalara
Meydan okuyan korkusuz bedenin
Son bir kez ak yüzüme gülme uğraşında