Bir Akşamın Kederi. Şiiri - Jean Kutlu

Bir Akşamın Kederi .

Ağaçlar hazan rengi,
yapraklarını dökmüş çoktan.
Öylece kalmışlar çırılçıplak ,
sanki biraz buruk ve küskün.
Gezinirken şehirde farkına varıyorum;
bir sonbahar kış akşamı daha gelmiş
böylece.

Gökyüzünde
bulutlar yağmurunu arıyor;
toprak,
beton kaldırımlar,
asfalt altında;
kokusu gelmiyor artık.
Sokak lambaları yanıyor,
fakat hükmünü sürüyor karanlık.

Biz barışa hasret,
her fırsatı savaşa çeviriyoruz yine de.

Ve şehir,
yorgun bir dev gibi iç çekiyor geceleri;
hiçbir rüzgâr silmiyor üstüne çöken pası, kiri.
Adımlar koşmuyor artık,
sürünen gölgeler dolaşıyor kaldırımlarda.

Çocuk sesleri azaldı,
gülüşler yankı bulmaz oldu
yüksek apartman duvarlarında.

Bu dünya
o eski dünya değil artık,
diye mırıldanıyorum
kendime bile duyurmadan.

Bir pencere ışığı bile
ısıtmıyor içimizi;
camdan bakan yüzler
soluk ve kederli.

jean KUTLU