Bir feryat yükseldi çöl Kerbela’da,
Medet Ya Muhammed, yetiş Ya Ali!
Şah Hüseyin’im ser verdi Kerbela’da,
Medet Ya Muhammed, yetiş Ya Ali!
Mel-unlar kudurmuş, kan ister canı,
Sarhoş serde, kara sevda var iken
Açılır güllerim yaz olur gider
Karakış ayında cihan kar iken
Asi gönlüm tutuşup köz olur gider
Gönül sarhoşluğu serde sevdadır
Serimde sevda var iken,
Öpem güzel öpem güzel.
Felek benimle yar iken,
Öpem güzel Öpem güzel.
Ayık iken, dudağından,
Kalleş gurbet canı canından ayırdı
Sabret gönül sabret, bir gün gelirler
Ayrılan canları mevlam kayırır
Sabret gönül sabret. bir gün gelirler
Bilmez mi her an ölümdür akıbet
Bir köyüm var, köyden de üstün,
Gönlümde en büyüksün köyüm!
Bir yapın var, yapından üstün.
Gönlümde en büyüksün köyüm!
Yerin yamaç, ovadır bana,
Sen varsın bu dünyada
Ye kendine yat kendine
Pazarlık eder rüyada
Al kendine sat kendine
Beynine hiç his katmadı
İnsanlık onurun yere çalarsan,
Adam olman için halin dumandır.
İnsanlık içine böyle dalarsan,
Uyum sağlamada halin dumandır.
Değer biçilmez gerçekçi insana,
Giden, güle benzer, gül yüzlü dilber
Hal-ü ahvalımı sor da öyle git
Yaktın yüreğimi nur yüzlü dilber
Ölüm fermanımı ver de öyle git
Elleri kınalı, gözler sürmeli
Kadınlarımız! “Hak verilmez alınır”
Hakkını arayacak sen değil misin?
Diyorsun ki! “Hakkım kanunla alınır”
Kanunun görmediği sen değil misin?
Angarya işten kaldırmazsın başını,
Anamız, bacımız biride kızımız,
Değer biçilmeyen mücevhere bakın.
Ninemiz, teyzemiz biride halamız,
Eli öpülecek değerlere bakın.
Okumak neymiş, okul senin neyine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!