GİDE BİLMEM
Bir sürüde bir kuzuyum çobansız gidebilmem
Zahmetli bir yola çıktım kervan sız gide bilmem
Günden güne artar sızım kapanmaz yaralarım
Sığındım derdi verene dermansız gidebilmem
GİDERSİN
Alnına yazılmış dünya telaşı
Ya çekersin ya çekilir gidersin
Takdirse hayatın zehirli aşı
Ya dökersin ya dökülür gidersin
Vefasız yar sana name,
Yazdım göndere bilmedim
Bundan böyle hiç arama
Kızdım, göndere bilmedim
Beni yaralar gözlerin
Mevlam bir dünya yaratmış
Lütuf ihsan içinde
Süleyman'a mülk donatmış
Kudret-i san içinde
Bulutlar göz yaşı dökmüş
GAFİL İNSANLAR
Âdem’i Türaptan halk etti Allah
Tin ile salsalden mayası billah
Ruh verdi, can buldu elhamdülillah
Daha ders almaz mı gafil insanlar
İki kapısı bulunan bir acayip handayım
Bir türlü yüzüm gülmedi efkârdayım gamdayım
Ben beni bende kaybettim ararım bulabilmem
Aksim aynalara vurur zannedersin camdayım
Meğer insan kaybolunca kendisini ararmış
Bir anda ay yere indi sandım
Seni karşımda gördüğümde
Bir anda güneşi tepemde sandım
Gecenin karanlığında
Meğer dünya fani imiş.
Gelen yolcu geçer gider.
Yazık olur genç ölene.
Yeşil ekin biçer gider.
İstediğin kadar yücel.
Bir ilkbahar günü suya giderken
Seni gördüm sokaklarda gezende
Ne güzeldin bıyık altı gülerken
Kaş altından ara sıra süzende
Suya baktın saçlarını taradın
Ey İsrail oku beni duy beni
Sen oradasın ya vicdanın nerde
Bir masumun yerine de koy beni
Ben Müslüman, senin imanın nerde
Mazluma zül yaptın yıllardan beri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!