İHSAN DİVANİDİR
Aşıkların pazarında mücevher sermayesi
Tutak'tan kime istersen sor İhsan Divanidir
Arifane söz söylerdi arifler meclisinde
Çıkınca er meydanına er İhsan Divanidir
İHTİYACIM KALMADI
Bana sensiz yaşamayı öğrettin
Daha sana ihtiyacım kalmadı
Hasretinle genç ömrümü tükettin
Daha sana ihtiyacım kalmadı
İhtiyarlık olmaz olsun dostlarım
Zül görünür ihtiyara son çağı
Onu gören ibret alsın isterim
El görünür ihtiyara son çağı
Adımları bilmez yerini ey vah
Arifin ağzından çıkan,
Söz incidir dikkat eyle
Uzağa yakına bakan,
Göz incidir dikkat eyle
Hayat etmez mi ihtiyar
Sigara gizli düşmandır
İçme yavrum sigarayı
Sonu perişan, pişmandır
İçme yavrum sigarayı
Evliyalar selam vermez
Cız diye içime bır sızı düştü
Hala; bir dışarı çık, dedi Osman
Her saniyem bir kâbusa dönüştü
İki kaz'ın birden yok dedi Osman
Ben arifim diye övünüp durma
Söz var ki ağadan beyden ileri
Nefsine sahip çık kimseyi yerme
Göz var ki ok ile yaydan ileri
Nazardır insanı getirir tuşa
Kasavet ten kurtul gönül
Gam, ehli irfan içindir
Ar libasına bürünsen
El haya Osman içindir
Ölüme çare çare sorarsın
At biner kuzu yayardık
Ovalarında Tutağın
Bal kaymak ile doyardık
Yaylalarında Tutağın
Toprak ile ev boyardık
Türk dilini dirhem,dirhem satmışlar.
Yüzde seksen yabancılık katmışlar.
Öz dilimi bir kenara atmışlar.
Türk halkına lisan ol Öğretmenim.
Düşme sakın gafillerin gafına.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!