Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
içerik ve bütünlükle güzel bir şiir okudum...selamlar Kerim bey...
Merhaba Kerim bey
Ayaklarım sana, ellerim seni arar, gelmesen de.
Şu kocaman dünyada, şu sonsuz evren de.
Kaybolmuş, nokta bile olamamışım, bilmesen de.
Sensizliğe ağlarken, gözlerimden yaş değil kan süzülür.
Ta yüreğime dek iner, bilsen de, bilmesen de.
Harika dizeleriniz için tebrikler. O kadar içten duygularınız çağlayanlar gibi coşmuş. Yüreğinize sağlık efendim. Menekşe Gülay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta