Bilmezsin Şiiri - Kalender Kalem

Elim titrer kağıda yazarken adını,
Kalemimdeki mürekkep utanır hâlimden.
Bilmezsin mısraların gizlediği sırrımı,
Haberdar değilsin içine düştüğüm ahvâlimden...

Görsem de seni her gün uzaktan,
Adın her saniye kulağımda çınlar.
Kalbim sarhoş ve meftun sana aşktan,
Bilmezsin, sevdasını yalnız geceye fısıldar...

Bir gün belki bir deli rüzgâr taşır sözümü,
Belki aniden bir yaprak düşer önüne benden.
Ama bilmezsin, benim güzel ahu gözlüm,
Seni nasıl sevdiğimi bu dipsiz sessizlikten...