Renkler solmaya yüz tutmuştu
Soluk griliğinde ömrümün
Hayat epeydir sen bana
Sade ve tek renk görünürdün
Baharsı kokan rahmetinle
Renklerin ışıltı saçtı büsbütün
İhtişam kokan zerafetinle
Sen bana güneş gibi göründün
Sensiz nasıl geçti bunca ömrüm
Sesim kısık, anlamsızdı herbir sözüm
Kuraklık hâkimdi, çölleşmişti gönlüm
Bir dokunuşunla beni hayata döndürdün.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Ona dair ilk değil, ikinci şiirdir Fakat bütün şiirleri ateşleyen çakmak taşı tadındaki şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!