Beni Hayata Döndürdün

Renkler solmaya yüz tutmuştu
Soluk griliğinde ömrümün
Hayat epeydir sen bana
Sade ve tek renk görünürdün

Baharsı kokan rahmetinle
Renklerin ışıltı saçtı büsbütün
İhtişam kokan zerafetinle
Sen bana güneş gibi göründün

Sensiz nasıl geçti bunca ömrüm
Sesim kısık, anlamsızdı herbir sözüm
Kuraklık hâkimdi, çölleşmişti gönlüm
Bir dokunuşunla beni hayata döndürdün.

Habip Selim GÜLERYÜZ