Renkler solmaya yüz tutmuştu
Soluk griliğinde ömrümün
Hayat epeydir sen bana
Sade ve tek renk görünürdün
Baharsı kokan rahmetinle
Renklerin ışıltı saçtı büsbütün
İhtişam kokan zerafetinle
Sen bana güneş gibi göründün
Sensiz nasıl geçti bunca ömrüm
Sesim kısık, anlamsızdı herbir sözüm
Kuraklık hâkimdi, çölleşmişti gönlüm
Bir dokunuşunla beni hayata döndürdün.
Habip Selim GÜLERYÜZ
Habip Selim GüleryüzKayıt Tarihi : 18.07.2026 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ona dair ilk değil, ikinci şiirdir Fakat bütün şiirleri ateşleyen şiirdir. Allah bilir nerede, ne zaman ve nasıl olduğunu. İstemsizce başlayıp, usul usul büyüyen ve bir anda apansızın kendini gösteren ve yüreğimi ağır bir şekilde tesiri altına alıp kuşatan ve çok büyük ve güçlü olması sebebiyle bir türlü üstesinden gelemediğim (kadere dair olduğuna inandığım ve platonik) bir duygu ikliminde yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!