Bilir misin ? Şiiri - Müyesser Doğan

Yaşamımda yankı yapan belli belirsiz bir sesin ötesindesin sen.
Geceler, karaya çalmış bir mavi gibi gölgelerimde silikleşmiş.
Toprağa düşen her yağmur damlasıyla göğe yükseliyorum ben.
Artık biliyorum kayan her yıldız ölür, güneşi uğurlayan her gün ölür, zamanla unutulan her mazi ölür.
Önümüzde yaşanacak bir ömür varsa kaderde yaşanmış değil midir zaten.
Oysa ömrüm boyunca köşe bucak kaçtım yalnızlık yankılarımdan.
Sığındığım yerler de senden bir iz buldum, izlerini bıraktım şiirlerime.
Sonra adına şiirler okudum, şiirlerce aşkını yazdım.
Hüzün yüklü gözlerine güneşi kondurdum.
Baharın en güzel kokusunu sürdüm saçlarına.
Biraz sümbül, biraz nergiz, biraz ıhlamur çiceği ve birazda yediveren gülleri kokan ellerini sardım avuçiçlerime.

Tebessümce nedir bilir misin?
Hani hep gülmek, içtenlikle, birbirimize bakarak, birbirimizi anlayarak gülümsemek göz göze...
Yükümüz neydi? Aşk mıydı? Aşk, belki bir tüy kadar hafifti omuzlarımızda belki bir beton yığını kadar ağırdı.
Elele verirsek taşırdık belki. Taşıyabildik mi peki?
Sen diz dize oturup muhabbet etmek nedir bilirmisin ?
Göğümüzü güneş aydınlatınca
Ve doğunca gecemize ay.
Kalbini kaplasın bir lâl.
O vakit gelince bir çekimlik nefesim bulsun seni,
Fırtınalı bir denizin sığınılacak tek limanı gibi,
Suskunluk illetinden kurtarsın sözlerim bizi.
Oysa omuzumda bir ömürlük yer hazırlamıştım sana.
Sahi ya.
sen dağ gibi sağlam omuzuma sevdaca yaslanmayı bilir misin?