Bilir Beni Herkes Şiiri - Kasım Kobakçı

Suskun diyarlardan
    bir ses yükselir engine,
Her yara izi bir anı,
    bir bilgidir netice.
Yargılama gönül sesini,
    dinle onu sadece,
Toprak olunca ten,
    son bulur mesafe.
*
Göğsümde bir taş,
    ruhum bir zindanda,
Açılsın yeni sayfalar,
    sabret, dinsin fırtına,
İnan gönlünün sözüne,
    hafifler paylaştıkça,
Her başlangıcın sonu
    bir avuç toprakta.
*
Saadetin özü,
    bir lokma, bir hırka,
Güzel sözde ara huzuru,
    yüreğine versin şifa.
Aç gönül kapılarını,
    bırak malını dünyada,
Sade bir dilek tut,
    hayatını anlamlı kıla.
*
Hayatımın izleri var
    her köşede,
Bir adım attım,
    ışıklı geleceğime,
İnsanlık dediğin,
    hayat söylesene!
Bir rüya mısın,
    yoksa sen de?
*
Bilir beni herkes,
    tanır ve anlar,
Kurusun artık,
    gözlerimdeki yaşlar.
Her gülüşünle,
    cana can katar,
İçindeki karanlıkta,
    bir sır saklar.