Tam gittiğin o saniyede durdurdum akrebi,
Yetmedi, pillerini de söktüm zamanın sırf bu yüzden.
Mekânı da o gidiş anına hapsettim sanki;
Duvarlar, eşyalar, odadaki her köşebaşı son anımızda dondu sanki.
Kaç kere kurdum bu sahneyi zihnimde,
"Aynısı değil" diye kaç kez tekrar tekrar düzenledim her şeyi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta