Bilemiyorum Şiiri - Kasım Kobakçı

Bilemiyorum...
Nice iştir ki, cümle mekanda ve cümle maddedesin?
Hafifçe, haneden ayrıldım demin,
Parkta gezinirken, çimlere daldım,
Hayalin duruyordu.
Peşinden, boşluğa diktim gözümü hala duruyordun,
Yakınımdan, bir kuş süzüldü,
Kanadında, gene hayalin,
Bir yanlış edip, yıldızlara odaklandım,
Ötede de, gene hayalin.
*
Atmosferi, şöylesine çektim ki ciğerime,
Benliğinle şiştim, o lahzada,
Ürktüm, saçılacaksın korkusuyla,
Öylesine susuzum ki şahsına,
Kandırmaz başka zerreler.
*
Giriştim müteakiben çözmeye,
Tutulmak buydu, ismine tutulmak,
Varlığını solumak yalnızca,
Sedanı işitmek yalnızca,
Çehreni seyretmek yalnızca,
Ve cismini hayal etmek yalnızca.
İsmin..
Cihandır ismine tutulmak...