9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bilemiyorum...
Nice iştir ki, cümle mekanda ve cümle maddedesin?
Hafifçe, haneden ayrıldım demin,
Parkta gezinirken, çimlere daldım,
Hayalin duruyordu.
Peşinden, boşluğa diktim gözümü hala duruyordun,
Yakınımdan, bir kuş süzüldü,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta