adımı tersten oku! anlayacaksın
sokağım lâl; işlek kaldırımına
avuçlarım göğüs kafesinde sürgün
uzak bir sinyal gibi düş kapsama alanıma
mahşerden evvel toprağından fışkırsın
sularında susayan suskun cesedim
Leyâlin girdabında savrulduğumdan beri
Firakın sahrasında kalbim heyelandadır
Mecâlim kalmadı hiç düşerek yıldızlardan
Gâzelim ucu yanık bir mektupta saklıdır
Sana hayran ruhlardan bir pareyim Sultanım
Yaşamak ne garip sahi ne zarif
Üzerinden sular akması değirmenin
Kayalıklardan intihar eylemi şelalenin
Kâinatın bütün vergilerinden muaf
Ey yaşam ak
Bütün kötü niyetleri cehennem taşlarında
harfleri ciklet gibi patlatıp duran
lafbazdan sorulur sözün israfı
affetmez ne tarih ne hakikat
içinin leşini havalandırmasıdır
tüm yaptığı bir lügat cambazının
kul hakkı, okurdan çaldığı zaman
kurşun bir kalem gibi kırılsana
gülün boşluğu gibi kinayelisin
elini uzat dünyamın öbür ucundan
her insan bir uyduysa; sen kimsin?
öfkenin çevresinde anafor çember
ateş böcekleri ve ateşten köpekler
Maymundan insana dediler evrim
İnsan maymunluğunda azami devrim
Palavra ahmağa muhtaç zift zemin
Bak şu zamparaya bir de etmez mi yemin
Zımparala beynini, tuğla eksilsin
Maymundan insana dediler evrim
İnsan maymunluğunda azami devrim
Palavra ahmağa muhtaç zift zemin
Bak şu zamparaya bir de etmez mi yemin
Zımparala beynini, tuğla eksilsin
pencere kenarımızdan sızan soğuktun
sımsıcak bir buzul çağıydı adın
asırlardır yokluğuna aşındık
bu yüzden hüzzam bir harita çehre
restore sütunlarda harabedir define
tenhayız, uğrar çoğaltırsın diye
sen, aniden yola fırlayan bir çocuktun
gittin, olaysız bir şekilde dağıldı içim
ne çığlık çığlığa göçen gözlerin
ne aşkı cinnet gibi geçiren şiirlerim
unutma, öldürdüğün kadar ölürsün
uçarı göverişler, nobran taşralar
arklarda, erklerin canhıraş sayhası
uyruklarda domuran devinimi nisyanın
belgin kanıtlarıdır yargıcı infazların
hunharca ayıranlar buğdayı başağından
kellesi gövdesine ağır aymazlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!