Kaç gecedir ağladığımı sayamadım.
Artık bu son olsun, dediğim her gece,, ben yine sana ağladım.
Git nolur,, artık benden git,
Al bende neyin varsa, toparla herşeyini öyle git.
Sana tutulmuş kalbim
Zulmetme gel sevgili…
Geceler sensiz geçmiyor artık
Bir sesine muhtacım şimdi…
Bak yine adını sayıklıyor dudaklarım
Şehir yorgundu, insanlar telaşlı.
Ben ise kalabalığın içinde
Kendime ait bir yalnızlık taşıyordum.
Sonra seni gördüm.
Bir kafenin cam kenarında oturuyordun.
Elinde kitap vardı ama okumuyordun.
Ey yar adın aklımdan, hayalin rüyalarımdan çıkmaz oldu.
Sensiz geçen her dakika daha da çok bağlanıyorum sana.
Ne uzaklığın nede mesafeler düşündürmüyor beni.
Çünkü bir nefes kadar yakınsın bana.
Özledim mi ? çok, hemde çok.
Ama dönermiyim birdaha sana,, hayır.
Bende bıraktığın bir resmin, birde yıkık anılardır sadece geride kalanlar.
Ara sıra bakıyorum remine, içim acıyor sadece.
Sende özleyeceksin beni, ama hiç arayıp soramıycaksın.
Sen gittiğini san ey yar…
Ben her gün senli sensiz
Yeni bir sabaha uyanayım.
Perdeyi aralayınca doğan güneş bile
Yokluğunu yüzüme vursun.
Sevgili,,, hani hatırlarmısın bir sözün vardı.
Birgün uzaktan da olsa seni görücem,,
Ve öyle gidicem bu ülkeden, hayal gözlüm..
Dönmemek uzere..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!