Doğmamış olsa da, solgun gökyüzümde yıldızlar
sensizlikten kararmış zifiri gecelerim ay vaktinde..
And olsun ki; her sevgiye ve ayrılıklara inat yoksun ya,olsun
dünya yansa da, yüreğime öğrettiğim izdüşümü yollarında
her gece yorulmadan yoksunluğunla yaşamaya
yine sana geliyorum,bilme ne çıkar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta