Gözlerin kaç avcının tüfeğine misafir;
ben hâlâ kesip çöpe attığın tırnaklarınla avunuyorum.
Seni, böyle bütün buğulu seslerden çekip
ruhumun en kadim köşesine koymuşken
Her defasında yabancılığımı
çekinmeden önüme sermendi,
Beni; Ayasofya kubbesince ölçülemez merhametimi
kemirip zerreye indirecek kadar kızdıran.
Kızacağım kendime hiç de durulmadan
Sana, farkına varmadan
beni yaralayacak bıçağı uzattığım için.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 06:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle Kolaysa Bir Daha Yak" kitabımdan bir sayfa
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!