Gözlerin kaç avcının tüfeğine misafir;
ben hâlâ kesip çöpe attığın tırnaklarınla avunuyorum.
Seni, böyle bütün buğulu seslerden çekip
ruhumun en kadim köşesine koymuşken
Her defasında yabancılığımı
çekinmeden önüme sermendi,
Beni; Ayasofya kubbesince ölçülemez merhametimi
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta