Gözlerin kaç avcının tüfeğine misafir;
ben hâlâ kesip çöpe attığın tırnaklarınla avunuyorum.
Seni, böyle bütün buğulu seslerden çekip
ruhumun en kadim köşesine koymuşken
Her defasında yabancılığımı
çekinmeden önüme sermendi,
Beni; Ayasofya kubbesince ölçülemez merhametimi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta