Bı Kadar mış Şiiri - Sadık Kocabaş

BU KADARMIŞ
Sessizce sunduğun o pak sarayı,
Görmezden gelen göz utansın şimdi.
İçimde açtığın derin yarayı,
Sarmaya yetmeyen söz utansın şimdi.

Geceye bıraktın o eksik yanı,
Bir ömür sandığın koca yalanı...
Hevesle savurup giden zamanı,
Kül edip savuran köz utansın şimdi.

Sen her eksildiğinde kendinden,
O pay kapıyordu bencil sevginden.
Anlamaz ki ruhu senin denginden,
Yabancılaşan o yüz utansın şimdi.

"Bu kadarmış" deyip çekip gidenler,
Ardında koskoca bir enkaz gizler.
Yükünü sırtlayıp yorulan dizler
Değil; o vefasız iz utansın şimdi.

Bırak, sevdasını bu kadar sanan,
Kendi sığlığında boğulsun her an.
Bir kalbi kırıp da mukaddes sayan,
Asıl o yürekteki giz utansın şimdi.

Yorulma beyhude, bitti o devir,
Yüzünü göklerin sesine çevir.
Kalemsiz Şair der, sayfayı devir;
Aşkı heves sayan öz utansın şimdi