Beylik Namluda Şiiri - Fikret Adımol

Gördüm, kaldım, tutuştum...
Sadet gözlerinden sıçradı.
Yandım, söndüm, dondum;
Saadet kabuklar bağladı.

Geldin, vurdun, kaçtın;
Kanım yokluğunu suladı.
Gittim, geldim, uyandım;
Beylik namluda kaldı.

Haklıydım yine de sen kazandın,
Toplarım bile o sırlarını yıkamadı.
Yürekliydim yine de sen başardın;
Erlerim bile gözünü senden alamadı...

İçim bir savaş esiri şimdi:
Hasretine zincirlenmiş,
Düşmanın ön safında,
Dostlara kör bilenmiş...