Toplumlar âbâd olur, âlimleri âlimse,
Toplumlar berbâd olur, âlimleri zâlimse.
Yeter ki bir insanı, Allah için sevindir;
Ummadığın o cennet, umulur ki senindir.
Gönül gözü görmeyen, can gözünü neylesin,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Beyitleriniz çok güzel de Cengiz ağabey keşke içine aşk denilen o ucube kelimeyi sokmasaydınız ve onu yerin muhabbet-i meşruayı yani vasat olan-kitapta ve sünnette geçen-meşru sevgiyi koysaydınız. Malum aşk tabiri sevgide sınır tanımamaktır. Halbuki Rabbimiz Teala hazretleri her şeye-sevgi dahil- fıtrata münasip ve rızasına muvafık bir had ve de hudut koymuştur ve bunun adına da "SIRAT-I MÜSTAKİM" -EMREDİLDİĞİ TARZDA DOSDOĞRU OLMA- ismini vermiştir. Hatta bu işin sınırlarını dua ve Kur'an okuma adabına varıncaya kadar genişletip bu konuda da en doğru olanını yani ifrat ve tefritten azade olanını salık vermiş ve de " İŞTE BUNLAR ALLAH'IN SINIRLARI DIR Kİ ALLAH BU SINIRLARI AŞANLARI SEVMEZ!" buyurmuştur vesselam.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta