bir hazan baharı uykusunda gördüm seni
bir şafak atımında tanıştım gözlerinle
seher yeli kokusundaydı gülen güzelliğin
ve güneş gibi parlıyordun yüreğinle
ağlayan bir gecede doğmuştun aniden
uykuyu unutan gözlerime öyle bir süzüldün
kumru kanadı hafifliğindeydi bedenin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta