kayıtsız kaldığı kör karanlıkta
kalbim artık düşlerime açılmıyor
yabancı olduğu o toplulukta
gözlerden örülü duvarı yıkamıyor
iyiliğin denizdeki son çırpınışlarında
sevebilmenin getirdiği umut sancısı
beyaz kubbenin zemini pençelemesiyle
yerini soğuk bir nefrete terk ediyor
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 19:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!