Beyaz Güller Şiiri - Sibel Orhan

Gecelerde yorgun
Gündüzlerde solgunum
Sen suskun,
Ben suskun,
Bir aynada iz
Cılız bir soluğum sanki
Dalıp gittin yine kuzum
Sesin çekildi en önce
Pervazlara yazılan gölgendi sadece
Hiçliğe yelken açtın kuzum
Kalabalık yine çok
Boş döner bendirler
Tonsuz konuşmalar,
Ninni gibi ezgiler,
Ve hep o buruk tebessümler
Sarışın bir kız,
Kumral güller…
Sensiz, sevgisiz, kimsesiz günler
Sensiz, sebepsiz hicranlı bülbüller
Ve bende kaldı beyaz güller
Ve bende kaldı, sarı güller…
Konuşmaz, zamansız ellerimde
Sen gittin ya kuzum,
Eksik bir cümle, saf bir rüya
Dünya o gün durdu işte
Artık hiçbir mevsim dönmez içimde