Beton Duvar. Şiiri - Onur Saydam

Beton duvarlar, çelik pankartlar

Elimde bir karton bardak

İçtiğim son sigaranın küllerini

Bardağın içine bırakırım sessizce.

Bu kendimi sorgulamamdır,

Her sigara tanesi beni yatıştırır;

Beynim huzur sanrısı için

Serotonin salar.

Serotonin beni sakinleştirir Ama düşünmeden duramam; Sakinliğin ve hüznün dinginliğinde “Neden her şey böyle?” derim.

Ama anlayamam, anlamak da istemem

Sadece kendi küçük hayatıma üzülürüm;

Beton duvarlarda yaşarım,

Herkes gibi acı çekerim,

Herkes gibi mutlu olurum.

Zamana güvenirim

Ama zaman bazen tekme atar,

Bazen de sıradanlaştırır acıyı.

Bazı şeyler elimdedir,

Bazı şeyler elimde değildir,

Sadece anlarım bunu

Soğuk kaldırımın yanındaki bankta Otururken…