şehrin sokakları bomboş.
bir tek araba bile geçmiyor yoldan.
herkes evlerine çekilmiş
perdeleri çekmişler
kimisinin ışıkları bile sönmüş
yatıp uyumuşlar.
benden sana son bir göz yası arkadaş
arkana bakma bir daha
artık yok o küçük kız çocuğu
sayende oda büyüdü
acıyı öğrendi
attı elinden elma şekerini
sen beni bir kere bırakıp gidersin.
ikincisi için tekrar geri dönmen gerekecek.
oysa ben..
kaç kere kalırım bilir misin.
kaldığım yerde kalırım
bir iki üç beş
Sanamiydi tüm bu yolculuklar.
Yol sendin de sana yürüyen benmiydim.
Sahi tek benmiyim.
Yolum sana,sözüm sana,
Sen beni dinlermiydin?
sen benim konuştuğum
sen benim kanımın kaynadığı
sen benim kalbim olsan
sen olmasan ben ölsem
ben senin miden olsam
sen hep bana acıksan.
sözümde duruyorum
yerimde sayıyorum
sen beni aramadın
bende seni aramıyorum
çok memleketler gezecegim sayende
...bugün ankaradayım
şapkadan tavşan çıkaracakmışsın gibi
ben sana hayran hayran bakıyorum.
hayır bir iş yaptığın da yok
sessizliğimi annemden aldım.
kızgınlığımı babamdan.
ama biliyor musun
kalbimin içini sevgiyle dolduran tek kadın
sensin.
Aşkı sende buldum
söyleyecek anlatacak çok şeyim vardı
bu masaya geçince hepsi unutuldu
nasıl yazsam şimdi,söze ilkin neyle baslasam
evet...
malum şahısı göreniniz var mı
geldi mi gelmedimi mi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!