Bir siir okudu icimdeki melek.
Bir sen dedi sen giderken.
Yollarima sayfalarim ucustu.
Kimse eline alip bakmadi.
Kimse benim baktigim gibi sana bakmadi.
Bir siir bir siir daha okudu melegim.
Bu ayrilik sana emanet.
Ben yolun bir ucunda,
Kiyamet senden kopsa gerek.
Imkansizi yazdim kelimelerle.
Ama anlatamadim umutlu yurege.
Ben sakladim hislerimi bunca zaman da sana,
kadermiş deyip susmak vardı ama
susamıyorum be sevgili.
giden sensin kalan benim.
insan kaderine söyle nasıl karşı gelir
ben sövüyorum sevgili.
böyle kaderin deyip
bu aksam gitme
evde yalnızım
ben korkarım karanlıktan
aç gözlerini yüzüme bak
ışık tut önüme
merdivenden düşüp ölmeyeyim.
bitti
nihayet bitti
artık sevmiyorum seni
fakat seviyorum da o kadar çok degil
az eskisinden daha az
önceleri senin için neler düşünür yapardım
bitti artık
siyah mürekkep tükendi
beyaz sayfam doldu
yokladım kalbimi
ne yazık ki sana sevgim kalmadı
bu da bitti.
bunun da zamanı doldu
kimseyi sevmeyecek miyim gerçekten ben.
ilk aşkıma rastlasam keşke şimdi.
bütün yaptığım hataları unutsam
saçlarından bir teli koparıp
Senin filmin yakında gösterime girecek.
Sen olacaksın içinde bir de ben olacak.
Film de sen benimle oynayacaksın.
Bana herkesler gülecek.
Alkışlar hep sana gelecek.
bu gece rüyama gel.
anlatacaklarım var sana
bu gece yanımdan hiç gitme
sabaha kadar otur
çünkü
korkuyorum
ben sadece sussam hic bise yapmasam
biri cikip beni susarken dinlese, gözlerimin içine bakıp gözlerimin yuvasındaki hareketine göre anlasa ne demek istedigimi
çok yoruldum
bulunmaz hint kuması gibiyim.
bulnmaz benim gibi sevgili
çok zor yere saklanmıssım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!