üzgünüm
ben asıl özür dilerim senden
evinin yanından gecen yolu benim sandım
sandım ki çabucak yürürsem bu yolculuk bitecek
yolunun her iki yönünü de sana gelişlere kapattım
sadece ben yürürsem mutlu olacagımıza inandım
uyuma vakti.
Ben şimdi yatacağım.
Yine soluma dönüp
Yorganı üstümden atacağım.
Ankara ya kar yağacakmış bu gece.
Bana ne..
ey vefasızın kızı sevin
gayrı artık hep sevin
bugün senin bayram günün
gez dolaş gönlünce eglen
eksik etme ayaklarını mağazalardan restoranlardan
üstüne başına şık bir şeyler al giyin,
herkesler evlerine gider
ben yine yalnız kalırım.
saatler gecenin üçünü geçer
ben oturup şiirler yazarım.
bugün ne yaptım sorusunu sorarım kendime
Sozunu bilmiyorsun,
Erken uzdulerse seni,
Neden bana soruyorsun?
Vakti ayriligin...
Onlari ben sayarak devam et yoluna.
Ben degilim nasil olsa.
aradım.
telefonun kapalıydı.
evine uğradım.
perdelerin çekiliydi.
sana diyeceğim bir çift sözüm vardı.
ocağını tüter görseydin evinde misafir olacaktım.
31.01.2010
(temam tatar'a ithafen muzipçe)
şimdi sen gidiyorsun.
agzına çektigin o zehir otunu külükte söndürüp
omzuna sandalyeye astıgın çantanı alıp
susuyorsun.
ben senden korkuyor, sen konusmaktan çekiniyorsun
arkadaslarını bırak uykularını uyusun.
yemeklerini yesin..
azıcık da benim kafamı ye..
benim yüregime üfüle
tek basınaysan...
büyük şehirde küçük bir adamasan..
senin gibi küçük birini daha bul..
ancak böyle büyürsünüz..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!