Bahardı bir başka bahar, dinmedi yağmur bu sonbahar.
Bulaştık yalnızlığa, tekindi yağmur korkularımızı taşır.
İsliydi çokken bulaşık, göğermezdi dalımız, yaprağımız.
Kökümüz kuvvetli olmalı ki onca yıl susuz kaldık ölmedik.
Suladık kendimizi göz yaşımızla, göğü besledik su damlasıyla.
Dokunma dur silme gözlerimi, yağmur doludur her an.
Uyumak kaldı bizim ölüme, kapandı mı sanmam gözümüz.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta