Beş Yıllık Nöbet Şiiri - Berke Adıgüzel

Takvimlerden beş yaprak düştü de koca koca,
Ben hala o veda akşamının sabahındayım.
Zaman akıp gidiyor kendi yolunca,
Ben senin gittiğin o keskin virajdayım.
Unutmak, bir şehri arkada bırakmak sanmıştım,
Oysa ben her sokakta senin izine basmışım.
Beş koca yıl... Dile kolay, kalbe ağır,
Sanki dünya dilsiz oldu, gökyüzü sağır.
Kimine göre hatıra, bana göre yangın bu,
Dinmiyor içimdeki o bitmek bilmez sorgu.
Sen çoktan başka limanlara demir attın belki,
Ben hala limanında bekleyen o eski yolcu.
Herkes "geçti" diyor, "vakit çok oldu artık,"
Bilmiyorlar ki içimde kalan yer paramparça, yırtık.
Sen gittin, yerin dolmadı, eksildi her bir yanım,
Beş yıldır aynı sızıyla çarpıyor sol yanım.