Siyahı severim ben…
Çünkü bazı renkler gözlere değil, ruha dokunur.
Kimsenin rengârenk dünyasında kaybolmak istemem.
Ben, kendi sessizliğimde kendi siyahımı, kendimi bulurum.
İnsan hayatında bir ya da iki kez gerçekten veda eder. İkisinin de tek bir adı vardır: ölmek.
Biri bedeniyle gider, diğeri konuşamayıp içinde kalanlarla…
Çünkü bazen en ağır ölüm; söyleyememek, anlatamamak ve sessizce eksilmektir.
Bir kuş kondu dudak kıvrımına,
Söylemedi tam olarak neyi.
Ama kanatlarında taşıyordu
Bir sır, bir haber…
Belki de seni.
Bir dolunayın gölgesine sinen ahu gözler ile,
Çeşm olmuş mâhî bakışlar ile,
Ardına kapılmış rüzigâr ile,
Yeğlemem hürriyeti sinendeki esaretime.
Fırtınalar kopar gönlümün tahtında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!