Bergüzar Şiiri - Gülcan Arıkan

Çiçek yüklemişim sırtıma
Sepet sepet,renk renk çiçekler,
Gitmek gerek bir an evvel
Şehir uyanmadan
Kalabalık dolmadan sokaklara
Gitmek gerek bir an evvel
Burda çiçeklere acımıyorlar...

Bayram olmuş içim dışım
Aile, eş,dost,akraba
hep bir masanın etrafında...
Kimse savrulmamışken henüz böyle
Para, pul,makam,mevki
Düşman etmemişken birbirine kimseyi,
Belki yirmi belki otuz yıl belki daha öncesi
Gitmek gerek bir an evvel
Burda bayramlara aldırmıyorlar...

Dört yaşımın elinden tutmuş kırk yaşım
İkisinin de gelmemiş hâlâ aklına başım
Biri çocukluğum
Cennet zannediyor buraları,
Biri yaşamışlığım
'Ardına bakmadan kaç git' diyor,
Birinin adımları neşeli ve hızlı
Diğeri tükenmiş,yorgun,tökezliyor arada
Sonra bakıyorum dünyaya
Hayat telaşı,sevdalar, hasret derken
Kimsenin de kalmamış ne takati ne de vakti üzülmeye
Kimse de değil artık aynı yerde,
Eski fotoğraflar bile vitrinlerde yer tutmuyorlar
Yenisi geldikçe yerine tüketiyor eskiyi,
Gitmek gerek bir an evvel
Burda anıları yaşatmıyorlar...