Bensizim Artık Şiiri - Ahmet Yusuf Yılmaz

Yanımdan hangi rüzgar esiyorsa
Koyu bir yaprak getiriyor
Önümde duruyor
Beni durduruyor
Senden bir selam veriyor
Ve karşılığını almadan
Bir rüzgar daha;
Sokağı süpürüp gidiyor seninki...

Sarılacak kimsem olmamasına karşın
Nedense huzursuz değilim
Kilitli kaldı hürmet sandığım
Kimse açmaya cesaret edemiyor

Herhangi bir ruh için
Bir hevesten başkası değilim
Gülüyor, bekliyor ve gidiyor.
Belli ki kendini bir şey sanmıyor
Öyle olsaydı gider miydi?
Sanmıyorum.

Neden sarılamıyorum demek yerine
Sarılmayı hayal ediyorum bundan böyle
Adına da tercih edilmiş yalnızlık diyorum
Ondan böyle...

Garipsendiğim için seviliyorum
Başka bir nedeni olsa zaten anlamıyorum
Sevilmek bir yarışa dönmüş haldeyken
Piste en son çıkan ben oluyorum
Ecelin olduğu bir dünya...
Daha neyi konuşuyorum?

Yanımdan hangi rüzgar esiyorsa
Üşüyorum artık
Çaresiz değilim
Bensizim artık...