En ufak bir emaresi kalmadı beyazın,
Arındım temizlikten, kirlenmek için daha çok.
Hiç kimse günahlara karşı cesur değil,
Cümle alem sahte sevaplar arayışında.
Gözlerinde bir zerre aşk yok,
Yanımdan hangi rüzgar esiyorsa
Koyu bir yaprak getiriyor
Önümde duruyor
Beni durduruyor
Senden bir selam veriyor
Ve karşılığını almadan
Yastığıma söylendiğim,
Hayal ürünleriyle nefesleniyorum,
Kalitesiz bir mola denilebilir.
Bilmiyorum.
Evimi kaybetmiş,
Kalıplara sığamadık.
Bakma sığmak pek istedik,
Sonra ya yüzümüz düştü,
Ya peşinen ağlamaklı olduk.
Biz bu değildik!
Biz ne bunlara güldük,
Anahtarı almak gelmedi içimden,
Ama aldım ve açtım kapıyı.
İçeri girmek de gelmedi içimden,
Ama girdim.
Hiç soğuk değil bugün,
Gelsin dedik,
Giyinelim filintaya yakın.
Huzursuzluğumuzu altına saklayalım,
Eskidikçe güzelleşen kabanımızın.
Bu mevsim güvensizce...
İnanıyor pervasızca herkese;
Yarın yokmuş gibi,
Huzur çokmuş gibi,
Dertler uçuşmuş gibi başından sanki sonsuza...
Yalnızlık duman gibi...
Karnın doyar geçtiğini sanırsın,
Bir sigara içer geçtiğini sanırsın,
Kararlar alırsın ve geçtiğini sanırsın.
Tütmeye devam eder...
Kokusunu duysan bile,
Gömülenler ayağa kalkmazdı
Ya kalbimizde ya dünyamızda
Son sözü hep ben söyledim
Ya kalbinizde ya dünyanızda
Haberiniz yok...
Terk et yaşamadığın duygu emarelerini.
Burada oturan sen,
Hiçbir zaman sen olmadın.
Geçmişteki yalnızlığına
Yeni bir yalnızlıkla işkence ediyorsun.
Bilinçsiz bir canilik,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!