Benimle oynama Şiiri - Rezan Farqin

Benimle oynama,
Ben aşktan anlamaz, cahilin biriyim;
Bir gülüşüne kanar,
Bir bakışında kaybolurum,
Sonra saçlarını okşar,
Kendimi avuturum geceleri.

Ben sevdayı kitaplardan öğrenmedim,
Yüreğim ne söylediyse ona inandım.
Sen giderken sustum,
Ardından bakıp içimden bin kez ağladım.
Belki de sevmek böyle bir şeydi;
Birini kaybederken bile
Onun mutluluğunu dilemeyi bilmekti.

Benim kalbim acemi,
Ellerim titrek, sözlerim yarım…
Ama sana olan sevgim,
İçimde büyüyen koca bir yangın.
Ne zaman unutmaya kalksam seni,
Bir şarkı düşer aklıma,
Bir gece çöker üzerime,
Ve ben yine seni özlerim.

Benimle oynama…
Çünkü ben oyun bilmem.
Sevdiysem yüreğimle severim,
Kırıldıysam sessizce giderim.
Ama bil ki ardında bıraktığın bu adam,
Seni unutsa bile
Bir zamanlar seni nasıl sevdiğini
Ömrünün sonuna kadar unutamaz.

Saçlarını okşar gibi
Anılarını okşarım içimde…
Belki sen çoktan unuttun,
Ama ben hâlâ
Bizi yaşatmaya çalışan
O cahil, yaralı çocuğum.