Benim sınavım Şiiri - Muhsin Yener

Önce kendime yazıyordum,
sessizliğime yoldaş kelimelerle
Sonra düştüm şiir sayfalarına,
her dize biraz daha ben oldum.

Kırk iki yaşında
bir kalp kriziyle sarsıldım,
bypass yollarında yeniden yürüdüm hayata.

Bir pıhtı düştü beynime,
sesim sustu uzun zaman,
kelimeler içimde yankılandı.

Konuşamadım
ama yazdım.
Okudukça büyüdüm,
yazdıkça çoğaldım.

Sonra bir başka imtihan
gırtlağımda bir düğüm,
adı kondu; kanser
Radyoterapi, kemoterapi
acıyla sabrın kardeşliği oldu.
Ama ben yine yazdım
Köşe yazılarında, şiirlerde
kendimi yeniden kurdum.

Her cümle bir nefes,
her şiir bir direnişti.
Okudukça derinleştim,
yazdıkça ustalaştım biraz daha.
Hayatın kalemini elimden bırakmadım.

Ve dedim ki:
"Ne olsun
Şükür bu da varmış kaderimde.
Bu dünyada benim sınavım buymuş."
Ben yazdım,
çünkü yazmak yaşamak oldu.
Ben sustum,
ama kelimeler konuştu.