Şimdi camları şiddetle döven yağmurun eşliğinde
Kullanmaktan yıpranmış sarı bataniyeme sarılıp
Yalnızlığımı gözyaşlarımla paylaşmak istiyorum.
Elimde sonu hüsranla bitmiş; eski zamanlardan kalma bir kitap.
Hüznümü bana terkedin.
Beni eksikliğime bırakın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta