Beni unuttuğun yerdeyim,
zamanın sesini kestiği yerde.
Ne gece,
ne gündüz...
Bir aralıkta yaşıyorum.
Gözlerinin kapandığı an ile
Kalbimin durduğu an arasında
Gözyaşlarımı anlatamıyor
hiçbir deniz,
çünkü onlar senin adını
susarak döküyor.
Sana dair ne varsa
kırılgan bir sır gibi taşıyorum içimde.
Adını anınca
harfler ellerimde kanıyor,
sesim
göğsümde bir dağ gibi susuyor.
Her şey seni unutmuş olabilir,
ama ben hâlâ
bir gülüşünün kıyısında bekliyorum.
Tanrıdan habersiz bir dua gibi.
Belki bir gün dönersin diye
kalbimin kapısını aralık bırakıyorum,
rüzgâr sızıyor,
yalnızlık sızıyor,
ama sen...
yine gelmiyorsun
Volkan Çakmak
Kayıt Tarihi : 27.11.2025 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim. Yazdıklarım sizde iyi bir his bıraktıysa ne mutlu bana.
TÜM YORUMLAR (2)