Beni Dünyaya Çağırma Şiiri - Şevki Çiftçi

BENİ DÜNYAYA ÇAĞIRMA

Nurundan yarattı Allah,
Beni dünyaya çağırma.
Faniye meyletmem billah,
Beni dünyaya çağırma.

Allah'ıma teslim oldum,
Teslim olup huzur buldum,
İnanç misal kalbe doldum,
Beni dünyaya çağırma.

Her işin başı besmele,
O server için salvele,
Her halükarda hamdele,
Beni dünyaya çağırma.

Nefsimle belada başım,
Gözlerimde dinmez yaşım,
Kalır ancak mezar taşım,
Beni dünyaya çağırma.

Tenimde renk renk nakışım,
Manayı harfi bakışım,
Sonsuza doğru akışım,
Beni dünyaya çağırma.

Serap imiş dünya varı,
İstemem köşkü, sarayı,
Bulmuşum ben asıl yârı,
Beni dünyaya çağırma.

Konup göçen bir kervanım,
Hak yoluna kurban canım,
Mevlâ’dır benim sultanım,
Beni dünyaya çağırma.

Bal dedikleri bir zehir,
Geçip gider koca nehir,
Gözümde zindandır şehir,
Beni dünyaya çağırma.

Uyandım ben bu rüyadan,
Elimi çektim dünyadan,
Geçtim hayalden, hülyadan,
Beni dünyaya çağırma.

Pervaneyim ışığında,
Yanar gönül eşiğinde,
Uyutma nefis beşiğinde,
Beni dünyaya çağırma.

Şevki Çiftçi