Beni al…
Bir gece vakti,
yollar ıssızken, gökyüzü bile sessizliğini yere sererken,
şehir uyurken ve kalbimin uykusuzluğu tüm benliğime çökmüşken
götür beni…
Seninle tanıştığımız o yere…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta