Kapına geldim boynu bükük, yüzüm kapkara,
Derman aradım yalan dünyada açılan her yaraya.
Nefsimin ardına düştüm, unuttum en güzel hakikati,
Şimdi pişmanlık sarar ruhumu, düşerim uçsuz boşluğa.
Yanlış yollar çizdim ömrün dar sokağında,
Bir mum gibi eridim bu hayatın sıcağında.
Işık ararken karanlıkta kaybettim yönümü,
Kulluğumu unuttum, savruldum rüzgârın odağında.
Elimde bir tek umut, dilimde bitmez duam,
Hatalarımla örülmüş, zayıf bir kuldur bu adam.
Ne kadar uzaklaşsam da rahmetin okyanusundan,
Sığınacak tek liman sensin, sana döner bu selam.
Ne olur, benden vazgeçme Yarab!
Sönse de son umudum, nurunu esirgeme.
Yorgun ruhumla boynu bükük kapındayım,
Bir damla merhametinle, bırakma beni sensizliğe.
Gökhan Öztürk
Gökhan Öztürk 3Kayıt Tarihi : 27.04.2026 10:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!